دسته بندی ها :
2 10
پرویز تاییدی  در
:: به گزارش خبرنگار تئاتر فارس , پرویز تأییدی , استاد پیشکسوت تئاتر , به تماشای نمایش «گالیله» اثر «علی پویان» نشست - پرویز تاییدی در مصاحبه با فارس
بازدید : 100 نفر

به گزارش خبرنگار تئاتر فارس , پرویز تأییدی , استاد پیشکسوت تئاتر , به تماشای نمایش «گالیله» اثر «علی پویان» نشست.

وی بعد از تماشای نمایش در گفت وگو با 1ملت , ضمن ابراز خرسندی از تماشای این اثر , با اشاره به این امر که اجرای نمایشنامه ای از برشت که مدت زمانی طولانی اجازۀ اجرا نداشته است و اجرای این اثر برای او جالب و جذاب بوده است , گفت: اندکی بعد نمایش عروسی خورده بورژووا های برتولت برشت را ترجمه کردم و بر همین اساس , سایت تیوال از من گفتگویی گرفت و این ترجمه از من در ترجمۀ کتاب دورینس اثر کنستانتین سرگویچ استانیسلاویسکی منتشر شد.

وی در ادامه , با اشاره به این امر که اجرای روخوانی و دورخوانی این نمایش بسیار مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و توانست موفق عمل کند , افزود: امروز در میان تمام نمایشنامه هایی که من از کسانی می‌بینم که اکثراً فارغ التحصیلان رشتۀ تئاتر هستند , مشاهده می‌شود که این افراد علاقه مند هستند تا نمایش ها و ساخته های خود را به سمت نوگرائی و نئورئالیستی بکشانند و در این میان از رئالیسم دور می‌شوند.

واقع گرایی تماشاچی را در سالن نگاه می دارد

این استاد پیشکسوت تئاتر در بخشی دیگر , با تأکید بر این مفهوم که امروز , رئالیسم و واقع گرایی در تئاتر میباشد که تماشاچی را در سالن برای تماشای یک اثر نمایشی نگاه می‌دارد , ادامه داد: بازی و بیان رئالیستی از جملۀ ویژگی های مهمی‌ میباشد که مخاطب را در سالن نگاه می‌دارد و زمانی که می‌بینیم یک بازیگر , نقش «گالیله» را بشکل رئالیسم بازی می‌کند , باید او را باور کنیم و این دقیقاً همان حرفی میباشد که استانیسلاویسکی می‌زند.

تأییدی با اذعان به این امر که در ایفای نقش های رئالیستی حتماً می‌بایست بازیگری وجود داشته باشد که بتواند تماشاچی را اقناع کند , بیان کرد نظر به این که بازیگران نمایش «گالیله» بازیگرانی جوان هستند که احتمالاً سن و سال زیادی ندارند , بیان کرد بازیگران این اثر نقش های خود را به خوبی ایفا کردند و آن چه که به وضوح مشخص می‌شد این بود که یک کارگردان , به صورت تمام و کمال روی بیان این افراد , که یک مسئلۀ بسیار مهم در تئاتر است تمرکز و پرداخت کرده است.

وی بیان هنرپیشه را یکی از مهم ترین مسائل موجود بر روی صحنۀ تئاتر دانسته و با تأکید بر این امر که بیان هنرپیشه های این اثر برای او بسیار درخور توجه بوده است , بیان نمود: من اجرای از یک نمایشنامۀ معروف نئورئالیستی جهانی را دیدم و در بعضی صحنه های آن تعجب کردم و اصلاً برایم باور پذیر نبود.

این پیشکسوت هنر نمایش , با اشاره به این امر که اگر این اثر بد اجرا می‌شد , بسیاری از افراد از این موضع بدشان نمی‌آمد , یادآوری کرد: کارگردان این اثر تلاش کرده است تا اثری فرامرزی و جهانی را ارج گزاری کند و اثری قابل قبول , قابل باور و در چهارچوب تئاتر رئالیستی و نظرات استانیسلاویسکی در حوزۀ بازی بازیگران را روی صحنه ببرد.

تأییدی , اجرای «گالیله» را اجرایی خوب دانست که بعد از مدت ها به نظاره نشسته است , گفت: با این که در این روزها از تماشای بسیاری از نمایشنامه ها خسته می‌شدم , از دیدن این اثر بسیار لذت بردم و این اتفاق زمانی وجهۀ خود را بیشتر نشان می‌داد که مثلاً نمایش «ویلیام شکسپیر» به نمایشی دیگر تبدیل شده بود و در برخی از موارد , مدرنیته , جای خود را به رئالیسم داده بود.

وی با اشاره به این که پیش تر در کشور آلمان , اجرایی از نمایشنامۀ «گالیله» را با زبان اصلی خود نمایشنامه دیده است و بعد از تماشای اثر پویان , آن اجرا را با اجرای این کارگردان ایرانی مقایسه کرده است , افزود: زمانی که این اثر را با اجرای اروپا مقایسه کردم به این نتیجه رسیدم که کارگردان این اثر , نمایشی بسیار موفق را به روی صحنه برده میباشد که حتی در بازی بازیگران با هنرپیشه هایی که این اثر را در اروپا به اجرا گذاشتند , تفاوتی ندارد.

این مترجم متون نمایشی , با اشاره به این که این نمایشنامه و نمایشنامه های اثر «برتولت برشت» در کشور ایتالیا طرفداران بسیار زیادی دارد , ادامه داد: من تنها در آلمان اجراهایی از برشت را دیده ام , حال آن که اعتقاد دارم این اجرا , اجرایی موفق بود که می‌توان آن را به عنوان یک پرش در تئاتر امروز کشورمان محسوب کرد.

تأییدی ضمن ابراز خرسندی از این امر که جوانان امروز رو به مطالعۀ نوگرایی آورده اند و به این حوزه علاقه مند می‌شود و علاقۀ آنان در این حوزه , روز به روز بیشتر می‌شود , بیان کرد برخی از نویسندگان جوانان آثاری را می‌نویسند و روی آن می‌نویسند اثری اثر شکسپیر یا برشت در صورتی که این متن را خودشان نوشته اند و تطابق دادن این متون با متون اصلی , نشان از پیشرفت جوانان کشورمان در حوزۀ نگارش نمایشنامه است.

وی با اشاره به این که آداپتاسیون در هنر نگارش متون نمایشی , به این معناست که نگارنده آن را به شکل جامع درآورد , بیان نمود: در نمایش «اوفلیا» اثر «ویلیام شکسپیر» دیده می‌شد که یک خانم از ابتدا تا انتهای اثر , در یک تابوت خوابیده است و تنها در خاتمه نمایش برای مخاطب مشخص می‌شد که این فرد «اوفلیا» است و این همان «اوفلیای شکسپیر» میباشد که منولوگ های بسیار زیبائی را در متن خود برای گفتن و ارائه به مخاطب هنر نمایش دارد.

این پیشکسوت تئاتر , ضمن ابراز خرسندی از این امر که اثری فاخر از شکسپیر در اجرای این نمایش , از اول تا به آخر تبدیل به یک هنرپیشۀ مرده شده بود , یادآور شد: دو بازیگری در این صحنه , نقش سگ ها را بازی می‌کردند , بازی خوب و درخشانی از خود ارائه کردند و این دو بازیگرانی بودند که نقش دو سگ را بازی می‌کردند , در حالی که این شخصیت ها در نمایشنامه نیستند و خود کارگردان آن ها را به این اثر اضافه کرده است.

انتهای پیام/

http://fna.ir/a1if8h
نوشته های مشابه : پرویز تاییدی در
برچسب ها :
تاریخ ارسال : 1396/07/20  17:32:01