دسته بندی ها :
2 10
بازدید : 193 نفر

گشنیز گیاهی میباشد علفی و 1ساله ، به رنگ سبز که ارتفاع آن تا ۸۰ سانتی متر نیز میرسد . برگ های آن به دو شکل ظاهر میگردد آنهائی که در قاعده ساقه وجود دارد به شکل دندانه دار و دیگری در طول ساقه که نازک و نخی شکل میباشند .

 

خواص تخم گشنیز

۱)گشنیز و تخم گشنیز از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک میباشد .
۲)معده را تقویت میکند .
۳)خوذن تخم گشنیز با غذا به هضم غذا کمک میکند .
۴)ادرار آور میباشد .
۵)قاعده آور است.
۶)کرم های معده و روده را از بین میبرد .
۷)برای برطرف کردن تب تیفوئید مفید میباشد .
۸)خاصیت ضد باکتری درد و بیماریهای عفونی روده را برطرف می کند.
۹)تب های نوبه ای را از بین می برد.
۱۰)برای نرم کردن سینه از جوشانده تخم گشنیز استفاده کنید .
۱۱)جوشانده تخم گشنیز خواب آور میباشد .
۱۲)زکام را برطرف میکند .
۱۲)تخم گشنیز شیر را در مادران شیر ده زیاد میکند .
۱۳)برای تسکین درد دندان تخم گشنیز بجوید .
۱۴)تقویت کننده قلب میباشد .
۱۵)جوشانده تخم گشنیز یا خوردن تخم گشنیز بوداده اسهال خونی را برطرف می کند.

خواص برگ وساقه گشنیز

۱) گشنیز خواب آور میباشد .
۲)مسکن و آرام کننده میباشد .
۳)مسمومیت های حاصله از مواد پروتئینی را برطرف میکند .
۴)با غذا گشنیز بخورید تا از ترش شدن غذا جلوگیری کند .
۵)تشنگی را برطرف میکند .
۶)طحال را تمیز و تقویت میکند .
۷)برای فتق مفید میباشد .
۸)برای برطرف کردن بوی بد دهان سوپ گشنیز بخورید .
۹)دل درد را برطرف می کند.

با خواص گشنیز و تخم گشنیز بیشتر آشنا شوید

گشنیز اگر به اندازه بکار رود هیج گونه ضرری ندارد ولی مصرف زیاد از حد آن تولید مستی توام با خستگی شدید میکند و گاهی به خوابی عمیق و گنگی و بی حسی منجر میگردد .
تخم گشنیز را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا ایرانی و یا چینی خریداری کنید . چینی ها گشنیز را جعفری چینی Chinese Parsley  می نامند .

 

طی هزاران سال از گیاه گشنیز برای مصارف آشپزی و دارویی استفاده می ‏شده است.

 

گشنیز متعلق به خانواده‏ی جعفری، مانند اینسون یا بادیان رومی، زیره سیاه، شوید و رازیانه می‏ باشد.

 

برگ‏ ها و میوه ‏های این گیاه عطر و طعم بسیار متفاوتی دارند و از این رو به طرق مختلف در انواع غذاها استفاده می ‏شوند.

 

گشنیز یک گیاه یک ساله بومی با نام علمی   متعلق به ناحیه مدیترانه و غرب آسیا است. اگر چه امروزه در ترکیه، هند، بلغارستان، روسیه و مراکش نیز به عمل می ‏آید.

 

گشنیز یک گیاه سنتی میباشد و یکی از مواردی بوده که بقراط و دیگر پزشکان یونانی برای اهداف دارویی از آن استفاده می ‏کردند.

 

رومی‏ ها نیز از گشنیز به عنوان یک ادویه رایج استفاده می ‏کردند و آن را به انگلیسی‏ ها معرفی کردند بعدها گشنیز به آمریکا آورده شد و به علت داشتن طعم مطبوع برگ‏ هایش، مورد استفاده قرار گرفت و آن را به نام Cilantro می ‏شناسند.

 

اسم رایجی میباشد که اسپانیایی ‏ها برای گشنیز به کار می ‏برند و به معنی برگ ‏های سبز دارای طعم تند می ‏باشد. به گشنیز، "جعفری چینی" نیز می‏ گویند.

 

از آن جایی که دانه‏ های گرد، کوچک و مطبوع گشنیز با خشک کردن و فریز کردن عطر خود را از دست می‏ دهند، بایستی به صورت تازه استفاده شود.

 

 گشنیز در غذاهای هندی، ویتنامی، آمریکایی جنوبی، آمریکایی، اسپانیایی و خاورمیانه‏ای استفاده می ‏شود.

 

برگ‏های گشنیز  طعمی مانند‏ پوست لیمو دارد که با پاشیدن آن روی غذا یا به صورت ریز شده در سُس، سوپ یا در ادویه‏ کاری مصرف می شود. در هندوستان تخم گشنیز قسمت مهمی از ادویه کاری را تشکیل می ‏دهد.

 

معمولاً دانه های درشت را آسیاب می‏ کنند طوری که به پودر کاری طعم کرانچی می ‏دهد.

 

برگ‏ های جوان معمولاً خوشمزه‏ تر هستند و در سالادها همراه با کاهو، پیاز و گوجه فرنگی استفاده می‏ شود. این برگ ‏ها هنگامی بهترین عطر خود را دارند که هنگام برداشت به رنگ زرد مایل به قهوه‏ای باشند.

 

تخم گشنیز با گذشت زمان عطر بهتری خواهد داشت.

 

همچنین از تخم گشنیز در خورش یا تاس کباب و انواع سوپ‏ ها استفاده می ‏شود. شاید آن را به انواع سُس‏ ها، کیک‏ ها، محصولات پخته شد و پودینگ ها نیز اضافه کنند.

 

گشنیز آسیاب شده می ‏تواند به انواع پنکیک ها یا وافول اضافه شود و یک طعم خاص خاورمیانه ‏ای به آن بدهد.

 

گشنیز مخلوط شده با زیره سبز یک ترکیب مناسب برای فلافل است.

 

تکلیه، یک ادویه عربی میباشد که از مخلوط کردن گشنیز و سیر به صورت له شده و سرخ شده به دست می ‏آید. همچنین یک افزودنی متداول برای گوشت، ماهی و پنیرهای محلی می ‏باشد.

 

سال‏ها پیش تخم گشنیز را با لایه‏ای از شکر می‏ پوشاندند و از آن به عنوان آب نبات استفاده می ‏کردند.

 

استفاده ی دیگر از گشنیز، برای پوشاندن طعم ناخوشایند بعضی از داروها بوده است.

 

همچنین از عصاره ی تخم گشنیز در صنایع عطرسازی بهره می‏ گرفتند.

 

ارزش دارویی:

 

از دانه‏های گشنیز آماده شده به عنوان کمک کننده به هضم غذا و درمان بیماری ‏های معده استفاده می ‏شده است. در طب چینی، هندی و اروپایی اغلب تخم گشنیز را با دانه‏های دیگری مثل هل، رازیانه، اینسون یا بادیان و زیره سیاه ترکیب می‏ کردند.

 

از دم کرده‏ی تخم گشنیز می ‏توان یک چای دارویی درست کرد که این چای برای تسکین به هم خوردگی معده، درمان سوءهاضمه، از بین بردن نفخ شکم، تخفیف ناراحتی ‏های معده‏ای- روده‏ای و تحریک اشتها مفید است.

 

از گشنیز گاهی اوقات به عنوان یک ملین برای درمان یبوست و گاهی برای درمان اسهال استفاده می‏ شود.

 

از تخم گشنیز می ‏توان برای ملایم کردن بوی بد دهان و به عنوان دهان‏ شویه، استفاده کرد.

 

در آسیا نیز برای درمان گاز معده و زخم ‏های دهانی کاربرد دارد.

 

 مواد فعال در تخم گشنیز:

 

روغن‏ های معطری در گشنیز وجود دارند که محرک هضم غذا هستند. این روغن ‏ها شامل لینالول و دیگر ترپتونوئیدهای مهم هستند.

 

دیگر ترکیبات فعال در گشنیز شامل: فلاونوئیدها، فنولیک اسید و موسیلاژها (فیبرهای قابل حل ) می ‏باشند.

 

گشنیز همچنین شامل تعدادی مواد با فعالیت آنتی باکتریال متوسط می ‏باشد.

 

گزارشات اولیه پیشنهاد می ‏کنند که برگ و هم تخم گشنیز شامل dodecanal هستند که آنتی بیوتیک طبیعی میباشد که بدن را در مقابل مسمومیت ‏های غذایی  سالمونلایی می ‏تواند مخافظت کند.

 

تخم گشنیز همچنین شامل فتالیدها و پلی استیلن ها می ‏باشد. این مواد فیتوشیمیایی به طور معمول در گیاهانی که متعلق به خانواده جعفری هستند، وجود دارند که بدن را در برابر سرطان‏ ها محافظت می  ‏نمایند.

 

آن ها همچنین شامل مقادیر اندکی از کومارین هستند که خاصیت رقیق کنندگی خون را دارند.

 

گشنیز همچنین شامل ترکیبات آنتی اکسیدان و خاصیت ضد التهابی می ‏باشد.

 

استفاده از گشنیز به عنوان یک گیاه، کاملاً بی خطر می باشد و هیچگونه عوارض جانبی و تداخلی ندارد و می ‏تواند در طول حاملگی نیز استفاده شود.

 

گشنیز خیلی سریع طعمش را از دست می ‏دهد؛ برای همین باید در یک محفظه تیره، در جای خشک، خنک و تاریک نگه ‏داری شود.

 

 

 

نوشته های مشابه : خواص گشنیز
تاریخ ارسال : 1396/03/06  17:07:35